کلیپی از پیرمرد افغانی دیدم که تک بیتی را خواند و خوشمان آمد

در نت جستجو کردم و متن دقیقش را پیدا کردم

شاعر جوان ایرانی !

خلاصه که از سال 1401 یا 1402 این شعر راه پیدا میکنه به فضای مجازی و دیده میشه

و 1404 من از زبان پیرمرد افغانی شنیده ام

پیرمرد چه توجهی و انسی با شعر داشته که این را شنیده و به خاطرش سپرده

چقدر هم زیبا خواند پیرمرد

چقدر زیبا سرود شاعر

چقدر همزاد پندار بودند چقدر درد وطن داشتند

و زبان شان آنها را با هم آشنا کرده

وطن بسوزد و من در خروش و جوش نباشم؟!
خدا کند که بمیرم وطن‌عرضه نباشم!

خدا کند که بیافتد سرم به دامن میهن
ولی به وقت خطر بار روی دوش نباشم

مگر نه ریشه ما می‌رسد به شوکت دریا؟
چرا بمانم و چون موج در خروش نباشم؟!

چو مرگ می‌برد آخر به هر طریق تنم را
چرا چرا چو شهیدان لاله‌پوش نباشم؟

منیم جانیم سنه قوربان ده آی گوزل ایران!
به غیر از این چه بگویم اگر خموش نباشم؟!

لیلا حسین نیا